11-5-2006 WK Pool

Tijd voor een update. De WK pool ditmaal. Alvast een tussenstand om te zien wat er zoal is ingevuld. Klikken doe je hier.


17-9-2005 Alias vervolg

Nog even over deze serie. Hoe ongeloofwaardig het leventje van Sydney ook mag zijn, het geheel berust wel op ware feiten. Want wat is er na amper 4 en halve minuut te zien in aflevering 9 van seizoen 3?
Psies, hier oefenen Syd en haar vader de meest algehele vrijetijdsbesteding uit die er te bedenken is. Ik heb er een laag kwaliteitsfilmpje van gemaakt. Zie hem Hier.
Ik kan verklappen dat ze op het eind iets vinden, een doosje nog wel.


14-9-2005 Alias

Nou kijk ik nauwelijks televisie, maar een klein aantal keer wil ik nogal eens een uitzondering maken. Voor een serie bijvoorbeeld, zoals Alias.

Het verhaal is ongelooflijk ingewikkeld, een spionageserie met elke afleveringen interessante wendingen, bezoekjes aan de meest exotische locaties, een groep erg goede acteurs, flinke dosis actie en humor, alle mensen die erin voorkomen hebben geheime dubbellevens en in feite is niemand te vertrouwen.
In het kort gaat het over Sydney die werkt voor de CIA. Tenminste dat denkt ze. In feite werkt ze voor SD6, een organisatie die juist alles doet wat de CIA wil voorkomen. Op een goede dag komt Sydney achter deze geheimen en ze besluit dubbelagent te worden om zo SD6 te kunnen ontmaskeren.
Dit verhaal sleept zich voort over inmiddels 4 seizoenen. En vol enthousiasme bekijk ik dan aflevering voor aflevering. Ik ben inmiddels al aangeland halverwege seizoen 3.
Nu is er een probleempje: in aflevering 13, met ondertitel "After Six" voor de kenner, heeft men zich er nogal met een Jantje van Leiden vanaf gemaakt. Zo moet de arme Sydney door een tunnel kruipen waar echter volautomatisch bewegingsdetecterend geweervuur haar doorgang belemmert. De oplossing om een voetbal naar binnen te gooien, waarna er flink wat mag knallen, zodat ze door kan lopen, omdat uiteindelijk de kogels op zijn, vind ik wat te makkelijk.
En ook de korte scene die erop volgde deed me vermoeden dat er iets niet klopt. Voor de duidelijkheid een screenshot gemaakt. Het is wat lastig te zien wellicht, maar wat klopt er niet in het plaatje?



13-9-2005 Sollicitatieleed

Het grootste deel van mijn tijd besteed ik in dit deel van leven aan het solliciteren. Vandaag was de grote dag en mocht ik zelfs twee keer op gesprek komen. En zoals altijd bij mij liepen de zaken niet als voorzien. Zo gaf mijn eerste toekomstige werkgever in de eerste zin al aan dat ie me eigenlijk helemaal niet zag zitten, me te oud en te duur vond en geen ervaring bij me bespeurde, in de tweede zin zei hij dat een financieel voorstel dat hij had gekregen over mij wel weer zag zitten.
Hierna volgde uitleg over 6k6 weerstand (goed), 3k3 weerstand (inbraak) en 0k weerstand (sabotage). Ik zal geen leerling installatiemonteur worden.
Duur van het gesprek: ongeveer 12 minuten

Het tweede gesprek verliep nog voorspoediger. Bedrijf aan huis, dus ik bel keurig op afgesproken tijd aan, waarna ik werd binnengelaten en meteen al een grote boxer terrier (of hoe die beesten ook mogen heten) uit mijn kruis moest vissen. Ik werd een kantoortje ingeloosd waar onder gewone omstandigheden en met goede instructies en met moeite net 1 persoon naar binnen te friemelen was. Helaas waren de omstandigheden ongewoon en was elke centimeter vloer-, bureau-, kast- en vensterbankoppervlakte bedekt met metershoge stapels papier. Ik nam plaats achter de stapel makrokrantjes en legde uit waarvoor ik kwam. De andere partij was de afspraak glad vergeten en daarom zou ik de rest van het gesprek Arno worden genoemd.
Van achter een stapel dossiermappen -met toefje multomappen erop gebalanceerd- hoorde ik uitleg wat het werk in zou houden. En zoals het hoort in deze atmosfeer waren de werkzaamheden geheel anders dan waarvoor ik gekomen was.
Hoogtepunt van het gesprek was toch wel dat de meneer doodernstig vroeg of wel eens een stofzuiger had bediend. Dit volgde uiteraard op de vraag of ik thuis wel eens schoonmaakte.
Gelukkig kon Arno duidelijk maken dat hij niet geschikt was voor het beoogde werk en na een korte worsteling met de stapel krantjes van het Office Center en de hond ("doet niks hoor") stond ik na een kleine zes minuten weer buiten. Ik zal ook geen facilitair medewerker (later omgedoopt naar schoonmaker) worden.


12-9-2005 Er zit nog steeds muziek in
De laatste weken vooral bezig geweest met het schrijven van nieuwe muziek. Sinds vandaag staan er twee fragmenten op de media-pagina.

3-7-2005 Hetzelfde liedje

Maar dan anders. Twee avonden aan het stoeien met Cubase en een nieuw lied is geboren. Zoals dat gaat met muziek is van het oorspronkelijke idee eigenlijk niets meer te merken, alleen de akkoorden staan nog.
Geïnspireerd door het papvraaggeluidje van Gabber, maar ook daar niets van te merken.

Je kan het beluisteren via de link naar de muziekjes.

Laat me weten wat je ervan denkt!

 

28-6-2005 Gezinsuitbreiding
Wegens tip van zus, alias Toet, aka Lady Cachetta, lopen er sinds vandaag drie kwartels in de voliére. Binnenkort zal ik foto's plaatsen.

27-6-2005 Uitstapje

Het weekend een uitstapje gemaakt naar Frankrijk. Voor de francofiel: naar het grootse
st Menoux. Voor de kenner, dat ligt vlakbij de nog grotere stad Moulins.
Voor wie dit niet genoeg zegt: ongeveer 50 kilometer ten zuiden van Magny Court, het enige formule-1 racecircuit van Frankrijk. Voor de rest: 300 kilometer ten zuiden van Parijs, midden in het land, 850 kilometer rijden vanaf Almere.
Het reisdoel was het ophalen van mijn buurmeisje. Ze heeft drie maanden in Frankrijk op school gezeten, en samen met haar moeder, zus en vriendin zouden we zaterdag naar haar toneelstuk kijken. Een toneelstuk in het Frans uiteraard.
We vielen na 13 uur rijden al met de neus in de boter: net op tijd voor het st Jansfeest. Wie sint Jan psies is weet ik niet, maar waarschijnlijk was het de heilige van de kampvuurtjes. Pyromaan als ik ben, mag ik die goede man wel.
Zaterdag (nauwelijks geslapen, wegens gebrek aan kussen, nachthemd en slaapzak) lekker rustig aan gedaan. Kasteeltje bezocht, over heerlijk cachepaadje gelopen waar helaas nog geen cache ligt, en 's avonds het toneelstuk gezien. Hierna het bed in om wat slaap in te halen.
Wegens feest, indringers en katten de nacht voortgezet in de auto en ontbijtje bij franse familie meegemaakt. Hierna weer auto in, afscheid genomen van Stichting Menoux, -bijna ieder dorpje is wel naar een stichting vernoemd- en gezond weer thuis gekomen.


21-6-2005 Voorzorg

Voor geocachers die wel een cache willen leggen, maar niet goed zijn in:

HTML
Nederlands
Rekenen
Creativiteit

heb ik de 8bg Voorzorg Service gelanceerd. De geocachers de nazorg, ik de voorzorg.
Klik op het icoontje met de GPS voor meer info.
Laat de klanten maar komen.


19-6-2005 De statistieken kloppen weer

Vandaag een heuglijke dag. Gelukkig is de relatie weer 1 op 1, ofwel een volle 100%.
Van alle vogels die ik ooit in huis heb gehad is sinds vandaag 100% 1 of meerdere keren ongewenst weggevlogen. Na vorige week Kuifje uit de boom te hebben gepraat was het vandaag de opdracht Gabber naar binnen te krijgen.
Voor de liefhebber een vogelontsnappingslijstje met de gevolgen en resultaat:

Zorb (Agapornis): drie dagen na vondst weggevlogen. Keerde nooit weer.
Mannetje (grasparkiet): hield het ondanks Vrouwtje toch nog twee weken uit. Binnen dan.
Vrouwtje (grasparkiet): had sinds het vertrek van Mannetje niemand meer om te pesten en is drie dagen later ook ontsnapt.
Priet (valkparkiet): probeerde tijdens een moment van onachtzaamheid te ontsnappen. Is drie seconden buiten geweest.
Priet (dezelfde): nam de vleugels tijdens mijn betreding van het huis. Is ongeveer een uurtje buiten geweest. Sindsdien tussendeur in huis gemaakt, als sluis.
Kuifje (valkparkiet): zakte na een klein half uur door nieuwe buitenvoliére. Heeft ons drie uur beziggehouden.
Gabber (valkparkiet): vermoedlijk als gevolg van slechte landing zijn beide laatstgenoemde dieren op onfortuinlijke plek terecht gekomen. Voor redding moest wat gebroken worden, zodat Gabber heeft kunnen ontsnappen. Langste onstsnapping tot dusver, 6 uur in totaal. Voliére is nu helemaal parkietproof.


17-6-2005 Pap

Het gaat goed met de diertjes. Kuifje eet al weken zelfstandig, maar Gabbertje is weer helemaal terug in zijn pap-fase. Speciale vogelpap natuurlijk. Het ruikt naar Brinta, ziet eruit als Brinta, smaakt naar Brinta, maar is tien maal zo duur. En alleen te verkrijgen in mega-familie formaat.
Voor wie niet bekend is met het voederen der pap:
met een injectiespuit (zonder naald natuurlijk) wordt een gram pap in een keer in het snaveltje van de parkiet gespoten. En dat zo'n tien keer achter elkaar.
Nu lijkt 1 gram niet zo grote hoeveelheid, maar het diertje weegt slechts 80 gram. Als je dat omrekent naar de mens zou het betekenen dat een volwassen man ongeveer 1 liter Brinta in een keer in zijn keeltje gespoten zou worden. En dat tien keer achter elkaar.

Wedden dat je dan geen pap meer kunt zeggen?


15-6-2005 Fototoestel terug

Mijn fototoestel heb ik teruggevonden!

Er kunnen weer -veel te ambitieus natuurlijk- dagelijkse foto-updates plaatsvinden.


14-6-2005 Vogelkooi

Omdat een van de dieren binnen twee uurtjes uit de buitenvoliere ontsnapt was werd het tijd voor nieuwe maatregelen.
Bij Gamma werd gegealvaniseerd gaas geregeld, in de schuur vond ik mooie houten mallen (geen naam erop, dus voor wie het gebruiken kan) en na een kleine twee uur timmeren, zagen, knippen en pleisters plakken stond het eerste deel van kooi nieuwe stijl. Op de plek waar het dier vermoedelijk is ontsnapt. Vermoedelijk, want harde bewijsstukken zijn nooit gevonden. De ontsnapping zal altijd een raadsel blijven.
Nu nog een nieuw kooitje voor mijn poema. Gelukkig ligt ie vast in slaap, want haar hoor ik ook al een tijdje niet...


10-6-2005 Uiterlijk Seit aangepast

Na drie dagen vol met caches, lange nachten, korte dagen, werd het tijd om iets aan te passen aan de site.
Mijn zus (kauw-girl) heeft geweldige graphics gemaakt, waarvoor dank


3-6-2005 Uithuizig

Een dag zoals vaker; je staat op met het idee dat er niks gaat gebeuren en voor je het weet sta je de halve dag te springen en water te spuiten op het dak.
Wat gaat eraan vooraf?
Omdat het mooi weer is besluit ik dat het voor de twee jonge valkparkietjes tijd wordt om het balkon eens te bekijken. Met vogelnet, gaas, hout en meer dan 100 tyripjes (hoe schrijf je dat eigenlijk?) heb ik van het eens zo saaie balkon een waar paradijs weten te bouwen voor de vogel: een supervoliére.
Terwijl ze wennen aan de omgeving en eerste keer buiten neem ik zelf plaats op de klapstoel om me verder te verdiepen in een onderdeel van de cursus. Vandaag is SEPR1 aan de beurt.
Terwijl ik binnen wat drinken inschenk voor me zelf, hoor ik buiten een harde 'Kloenk!' en zie nog net een der beide dieren langsvliegen. Buiten de kooi wel te verstaan.
Het drinken moet maar even wachten en ik haast me het dak op om te gaan fluiten en te corresponderen met de weggevlogen valkparkiet.
Kuifje fluit lustig terug, rekt zich nog eens uit en begint de boom aan grondig onderzoek te onderwerpen..
Ik zet de andere parkiet in een kooitje op het dak. Het idee is dat ze met elkaar gaan fluiten, waarna Kuifje wel weer terug zou komen.
Goed idee, maar Gabber vindt het eigenlijk veel te leuk in zijn eentje. Gretig hapt hij aan een stengel trosgierst die hij in de kooi gevonden heeft, maar verder houdt hij zijn snavel stevig op elkaar.
Het volgende plan is met een visnetje Kuifje uit de lucht te graaien tijdens een van zijn verkenningsvluchten boven het huis. Het wil niet lukken. Kuifje is al moe. Kuifje weigert nog te vliegen. We zijn inmiddels al twee uur verder.
Het hoogtepunt in de ideeënserie is het dier met water uit de boom te halen. Natte valkparkieten vliegen heel slecht, dus zo wordt immobiliteit gewaarborgd.
Samen met buurman binden we waterspuit aan bezemsteel aan metalen pijp zodat we met de straal de boom kunnen bereiken.
Dit werkt, maar Kuifje lijkt zich wederom niks aan te trekken van het water.
We raken even afgeleid en ineens is Kuifje weg.
Zoektocht leidt tot buurvrouw drie huizen terug, waarna via haar achtertuin een drijfnat vogeltje uit de struiken wordt gevist.
Eind goed al goed. Maar de voliére moet grondig gereconstrueerd worden.
Alleen heb ik nog geen idee waar SEPR1 voor staat, of wat het doet.


1-6-2005 Ja of nee?

AL een maand lang werden we erover voorgelicht. Van alle kanten kwamen de aanbevelingen wel of niet stemmen, er werd gedreigd met stroomuitval en oorlog, de brievenbus puilde uit van de folders en propagandamateriaal.
Geheel ongewenst werd ik in een groep gedrukt, en voor het gemak werd dit groepje een kamp genoemd. En alle kampen riepen om het hardst of ik niet alsjeblieft bij hun een tentje wilde reserveren, op die prachtige eerste juni. De kampen kregen mooie namen, namelijk het ja-kamp (mensen die ja! roepen) en het nee-kamp (voor wie graag nee! roept).
De keuze was dus makkelijk: ja of nee. Niks er tussenin (de blancostem even buiten beschouwing gelaten), gewoon ja of nee. Knopje indrukken en een minuutje later zou ik weer buiten staan.
Dit zou me toch moeten lukken, dacht ik. Vol goede moed stap ik het stembureau binnen. Mijn nummer werd opgeroepen (130) en een dame begint heftig in papieren te zoeken. Waarschijnlijk heeft ze mijn opmerking ("heeft u al bingo?") reeds te vaak gehoord vandaag en chagrijnig krijg ik een volgnummertje. Van lange duur is de pret niet, want twee meter verder zit een man achter een tafeltje die het zojuist bemachtigde nummertje meteen van me af neemt.
Geeft niet, ik mag ja of nee zeggen en dolgelukkig stap ik het elegant uitgevoerde stemhokje binnen. En hier slaat het noodlot toe. Ondanks alle voorlichting van regeringen en overheidsorganisaties, het schreeuwen van de ja- en nee-kampen kan ik helemaal niet kiezen uit ja of nee. Op een gigantisch groot wit vlak staren twee woordjes me aan:

Voor en Tegen.

Hier heb ik natuurlijk niet op gerekend. Zwarte wolkjes voor de ogen, en toen de blackout. Hoe ik thuis gekomen ben weet ik niet. Laat staan dat ik nog weet op welk knopje ik heb gedrukt. Misschien zelfs wel de blanco, wie zal het me nog kunnen zeggen?